Acemi Çevirmenin Seyir Defteri

Özet 2020’de korona virüs krizi, küresel boyutta toplumlarda ve gündelik hayatlarında kırılmaya neden oldu. Makale, korona virüs krizi ışığında toplumların yaşadığı değişikliklere dair yapılacak eleştirel kuramsallaştırma çabalarına katkı sunmaktadır. Şunu sormaktadır: Korona virüs krizinde, gündelik hayat ve gündelik iletişim nasıl değişmiştir? Krizde, kapitalizm gündelik hayatı ve gündelik iletişimi nasıl biçimlendirmektedir? İkinci bölüm, korona virüs krizinde sosyal mekânın, gündelik hayatın ve iletişimin nasıl değiştiğine; üçüncü bölüm korona virüs bağlamında korona virüs komplo hikâyelerini ve sahte korona virüs haberlerini analiz ederek ideolojinin iletişimine odaklanmaktadır. Korona virüs krizi, insanlığın ve toplumun varoluşsal krizidir. İnsanlar radikal bir biçimde ölüm ve ölüm korkusuyla karşı karşıyadır. Bu kolektif deneyim, dayanışma ve sosyalizmin yeni bir biçimiyle sonuçlanabilir. Ancak sonunda ideoloji ve aşırı sağ üstün gelirse savaş ve faşizm daha gelişe v...

Bu yazı, son birkaç günde ülkenin kuzey bölgelerine ulaşan KOVİD-19 salgınının yayılmasına İtalya’nın nasıl tepki gösterdiğine ilişkindir. Diğer etkilerin yanı sıra, sosyal medyada yaratılan nefret dalgası, 17. yüzyılda Milano’da hıyarcıklı veba (bubonic plague) *   zamanlarında İtalya’da olanlara benzemektedir. Salgınlar, yaygın olarak şeytani yağlayıcılara/veba yayıcılara (“untori”)   bağlanıyordu. O  kadar ki onlardan ikisinin idam edilmesinin anısına “alçaklık sütunu” –aşağıda gösterilen- dikildi. Alessandro Manzoni (1785-1873) tarihin en büyük İtalyan yazarlarından biridir. Yurt dışında  Nişanlılar (I Promessi Sposi/The Betrothed) romanıyla da bilinen Manzoni sosyal medyanın var oluşundan çok uzun zaman önce yaşadı. Yaşadığı dönemde gazete bile yeni bir şeydi. Fakat iyi bir toplum gözlemcisiydi ve biraz daha ileri gidersem bugün “memetik/memetics” ** olarak adlandırdığımız fikirlerin yayılımı biliminin (“memes”)  ilk yaratıcılarından biriydi. “Ni...

Korku kötü bir yol göstericidir. Fakat görmezlikten gelinen pek çok şeyin görünmesine neden olur. Sorun hastalığın ehemmiyetine dair fikir vermek değil salgının etik ve politik sonuçlarına dair soru sormaktır. Ülkeyi felç eden panik dalgasının açıkça gösterdiği ilk şey toplumumuzun çıplak yaşamdan (bare life) * başka bir şeye inanmadığıdır. Açıktır ki İtalyanların hastalanma tehlikesine karşı  neredeyse her şeyini –yaşamın normal koşullarını, sosyal ilişkilerini, işini, hatta arkadaşlığını bile, sevgilerini, dini ve politik inançlarını- feda etmeye hazır olduğu açıktır. Çıplak hayat –ve onu kaybetme tehlikesi- insanları birleştiren bir şey değildir, kör eder ve ayırır aslında. Diğer insanlar  –Alessandro Manzoni’nin romanında betimlediği vebadaki gibi- şu anda yalnızca  ne pahasına olursa olsun kaçınılması ve en az bir metre uzaklıkta durulması gereken muhtemel veba yayıcısı olarak görülmektedir. Ölüler –bizim ölülerimiz- cenaze töreni hakkına sahip değiller ve sevdikler...

Bulaştırıcı! İşte orada! Ona dikkat edin! Ona dikkat edin! Bulaştırıcıyı yakalayın! * Alessandro Manzoni, Nişanlılar (I Promessi Sposi/The Betrothed) İtalya’da yaymaya çalıştıkları -sözüm ona korona virüs salgını nedeniyle- paniğin en insanlık dışı sonuçlarından biri  hükûmet in hayata geçirdiği istisnai acil durum önlemlerinin dayandığı bulaşma ideası (idea of contagion) kendisidir. İdea –Hipokratik tıbba * * yabancıydı- 1500 ve 1600 yılları arasında bazı İtalyan kentlerini mahveden bulaşıcı salgın hastalıklar bağlamında farkında olmadan ilk öncülüne sahiptir. Bu, Manzoni ölümsüzleşmiş romanı (Nişanlılar/I Promessi Sposi/The Betrothed) ve Storia della Colonna Infame (Alçaklık Sütununun Hikayesi/History of Column of Infamy) makelesindeki bulaştırıcı (infector) figürüdür. 1576’daki veba salgını sırasında yayınlanan bir Milanolu’nun “duyurusunda”; bulaştırıcılar bu şekilde tanımlamakta ve yurttaşları onları [ bulaştırıcıları]  bildirmeye [ ihbar etmeye]  çağırmakt...

Korona virüsün neden olduğu bir sözüm ona salgın için çılgınca, akıl dışı ve tamamen kontrolsüz acil durum önlemleri karşısında NCR’nin * bildirisinden başlamak gerekli. Bildiriye göre; sadece “İtalya’da SARS-CoV2 salgını yok” fakat yine de “enfeksiyon   -on binlerce vakadaki mevcut bugünkü epidemolojik verilerden-   vakaların yüzde 80-90’ında hafif/orta semptomlar (bir tür grip) neden olmaktadır. Yüzde 10-15’inde pnomoni (zatürre) gelişebilir. Ancak bunlar çoğunlukla tehlikesizdir. Hastaların yalnızca yüzde 4’ü yoğun bakımda tedavi görmektedir. Gerçek durum bu ise, medya ve yetkililer hareketliliğin ciddi şekilde kısıtlanması ve bütün bölgelerde çalışma ve yaşamın normal işleyişinin durdurulmasıyla birlikte gerçek bir istisna haline (state of exception) yol açarak niçin panik iklimini yaymak için uğraşıyorlar? İki unsur bu aşırı davranışı açıklamaya katkıda bulunabilir. Her şeyden önce, bir kez daha ve giderek artan biçimde istisna halinin normal bir yönetim para...